|
ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุด นัตก็เขียนรายงานชิ้นนี้เสร็จซักที
ปกติเขียนessay ทำชิ้นเดียว ตรวจทานแล้วส่ง
แต่งานชิ้นนี้ ยัยนัตทำแล้วแก้ ทำแล้วแก้ สามถึงสี่รอบ
นอกจากจะตรวจทานด้วยตัวเองแล้ว..ยังระรานขอความช่วยเหลือผู้อื่นให้ตรวจทานให้
คนที่หนึ่ง..ทิก้า ตรวจทานเนื้อหา..
คนที่สอง นาซาร์..ตรวจทาน ความหมาย..คำเชื่อม และแกรมม่า
คนที่สาม..ดีแลน..ช่วยตรวจเรื่องformat การอ้างอิงบทความ
ยิ่งนับวัน..นัตก็ยิ่งซาบซึ้งกับมิตรภาพดีๆที่เกิดขึ้นในการเรียนที่นี่
ถ้านัตเข้ามหาลัยแล้ว..นัตจะเจอเพื่อนดีๆอย่างนี้ ที่พร้อมให้ความช่วยเหลือด้วยความเต็มใจอย่างนี้อีกมั๊ย
แต่..คงหาไม่ยากหรอกเนอะ..นัตใช้ความจริงใจเข้าแลกนี่นา..นัตก็ต้องได้รับความจริงใจกลับซิเนอะ
อีกไม่นาน..คอร์สนี้ก็จะจบแล้วนะ..อีกอาทิตย์กะอีกหน่อยนึงเอง
เผลอแวบเดียวเวลาผ่านไปเร็วสุดๆ
ยังหวนกลับมานึกถึงวันที่มาแรกๆอยู่เลย..
ตอนนั้น..นัตคิดว่า เวลา15อาทิตย์ สำหรับการเรียนมันนานมากเลยนะ
แถมบอกสองอาทิตย์ที่โรงเรียนสั่งให้หยุด..นับๆไป ก็สิบเจ็ดอาทิตย์พอดีเชียว
สิบเจ็ดอาทิตย์ที่Nceltr กำลังจะหมดลงแล้ว...
หยุดอีกราวๆสองอาทิตย์กว่า..เป้าหมายของนัตก็จะเริ่มขึ้น .. สู้สู้เนอะ อีกอึดใจเดียว
ขออัพเดตสุขภาพร่างกายช่วงนี้หน่อย
ร่างกาย: ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาที่ตรากตรำกับessay..นัตผอมลงอย่างแรง
แต่สองวันมานี้..กลับมาอ้วนเป็นปกติแล้ว เพราะกินยังกะพายุ
แต่...สุขภาพนี่ซิ
สามสี่วันที่ผ่านมา เกิดอาการปวดหัวข้างเดียวอย่างรุนแรง
ปวดจนขนาดเอามือไปถูกหัวไม่ได้..มัดผมต้องมัดค่อยๆ
เวลาแกะ ต้องทำอย่างเบามือที่สุด..ไม่งั้นมันจะยิ่งปวดรวดร้าว
เพื่อนบอกว่า..จะเป็นไมเกรนรึปล่าว..อันนี้นัตก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ก็พยายามดูแลตัวเองดีๆอยู่..ทานพาราก่อนนอน ..
พยายามไม่เครียด..ไม่จ้องคอมมาก..แล้วพักผ่อนให้เพียงพอ
คิดว่าไม่นาน นัตก็คงดีขึ้น หวังว่านะ
ถ้ามันไม่ดีขึ้น..จะให้บริการประกันสุขภาพซักหน่อย..ให้หมอตรวจก็คงจะดีเหมือนกัน
ไม่ต้องเป็นห่วงน๊า..จะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด
|